Mimo specjalizacji funkcjonalnej niekt贸rych fragment贸w 艣r贸dmie艣cia, uk艂ad miejska Tokio - w charakterze wielu innych w zamian japo艅skich - pozostaje wielofunkcyjna. Chocia偶 zdarzaj膮 si臋 dzielnice bogate, to nie ma dobitnie ukszta艂towanych enklaw biedy, charakterystycznych na rzecz wielu zamiast kraj贸w rozwini臋tych. Nie ukszta艂towa艂y si臋 one poniek膮d do wn臋trza osiedlach du偶ych blok贸w mieszkalnych; buduje si臋 je nadal, cyklicznie w charakterze priorytetowe inwestycje do wn臋trza eksponowanych punktach miasta.
Przestrzeni Tokio nie odbiera si臋 w poprzek struktur臋 "okr臋g贸w specjalnych" (pozostaj膮 one poniek膮d sztucznym tworem administracji[13]), atoli wskro艣 specyfik臋 formy plus funkcji niekt贸rych "s膮siedztw" - mniejszych dzielnic o wyr贸偶niaj膮cym si臋 charakterze. Raczej nie pokrywaj膮 si臋 one z podzia艂em administracyjnym. Mentaln膮 topografi臋 miasta tworz膮 "s膮siedztwa", nazwy wa偶niejszych skrzy偶owa艅, stacje kolejowe, charakterystyczne budynki innymi s艂owy sklepy, oraz poniek膮d przystanki autobusowe (ka偶dy ma swoj膮 nazw臋).[14]